ne zormuş meğer mis kokulumu evde bırakıp işe başlamak ....

Annedir yüreği fazla dayanamaz,herkes bıksa benden annem bana doymaz ,öper besler beni unutur kalbinde ,annem burda olsun bana birşey olmaz ......

ne zormuş meğer mis kokulumu evde bırakıp işe başlamak ....

Canım oğlum benim, mis kokulum sabah erkenden uyandım  güzelce hazırlandım giyindim , buraya kadar hersey normaldi , ama tam evden cıkarken o koklamaya doyamadığım mis kokunu işe gitmeden önce bir kez daha içime çektim .

İşte o an gözlerimden akan yaşlara hakim olamadım annem .

Tam tamına 5 aydır birlikteyiz  ,her anımız her saniyemiz birlikte geçti .

Şimdi ise ayrılma zamanı .

Bundan sonra hersey senin için annecim , ben çalışıcam , baban çalışıcak ve sen en iyi şartlarda yetişeceksin bebeğim .

Yoksa inan bana çekilmez bu ayrılık bu hasret ...

İyiki anneannemiz evdeydi , nasıl bırakıp giderdim  seni başka türlü .

nasıl emanet ederdim başkalarına bilmiyorum .

Biraz önce işe geldim ve sana bu satırları yazıyorum .

Gözlerim hala yaşlı yaşlı , masamın üzerine yerleştirdim hemen en güzel resimlerini .

her baktığımda yine ağlıyorum . Elbet alışacağız tatlım hem sen hem de ben ama meğer ne zormuş bu ayrılık yazmakla anlatılmazmış ...

Allahım bizi hiç ayırmasın  bitanemmmmm , hep salıklı mutlu günlerimiz olsun .

Birgün yaşlanıp saçlarım bembeyaz olduğunda bile sen benim hep minik bebeğim olucaksın . Belki o zamanlar senin de bir bebeğin olur , işte o zaman  , annemin sana dediği gibi Canımın Canı derim ona ....

Unutma sakın bitanem , her anında annen bu ilk günkü gibi avuçlarının içinde olucak .

ve seni hep koruyacak hep çok sevicek .

çünkü sen onun CANISIN ....

Canıma Can katan o ilk an